จิตวิญญาณของดนตรีบลูส์ ที่ระเบิดจากความกดดัน

ความเคียดแค้นจากการถูกบีบบังคับ…ความรันทดจากชีวิตที่เลวร้าย…ความเศร้าโศกที่ต้องจากคนที่รักไปต่างถิ่น…ความทรมานจากการถูกกดขี่ทารุณ นิยามพวกนี้เป็นแรงขับเคลื่อนให้เหล่าทาสผิวสีที่ทำได้แค่เพียงรวมตัวกัน เพื่อร้องเพลงระบายความเครียดหลังเลิกงานตามทุ่งนาเท่านั้น ความไม่รู้ดนตรีของพวกเขา ทำให้ทำนองต่าง ๆ ที่บรรเลงออกมานั้นผิดเพี้ยน แต่พวกเขาไม่สนใจ เพราะเสียงที่ออกมาอย่างผิดเพี้ยนนั้น กลับสร้างความสุข ความอิ่มเอมใจให้พวกเขาอย่างมหาศาล

นักดนตรีบลูส์ทุกคนมักมีสีหน้าบิดเบี้ยวเวลาที่พวกเขาเล่น

เนื้อหาของเพลงบลูส์แรก ๆ นั้นกล่าวถึงแต่ความเศร้า หม่นหมอง หมดหวังในชีวิต ทุกอย่างนั้นล้วนมาจากเรื่องจริงในชีวิตของพวกเขาจริง ๆ ทั้งสิ้น โน้ตทุกตัวที่เล่นออกมาจึงสื่อจากอารมณ์จากก้นบึ้งอย่างแท้จริง ไม่แปลกที่ผู้ที่เล่นดนตรีแนวนี้ ไม่ว่าจะเป็นนักร้อง มือกีต้าร์ หรือเครื่องดนตรีชนิดอื่น ๆ จะมีสีหน้าบิดเบี้ยวคล้ายคนกำลังร้องไห้อย่างทุกข์ทรมาน สะท้อนถึงอารมณ์เพลงออกมาได้อย่างถึงแก่นแท้ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานจนถึงปัจจุบันที่ไม่มีการบีบบังคับคนมาเป็นทาสแล้ว แต่นักดนตรีแนวบลูส์ทุกคนนั้น ยามใดที่ได้บรรเลงเพลงบลูส์ ยามนั้นสีหน้าพวกเขายังคงแสดงถึงความทุกข์ทรมานของเหล่าทาสผู้คิดค้นดนตรีแนวนี้ขึ้นมาอยู่ดี ราวกับว่าครั้งหนึ่งเคยถูกนำตัวไปเป็นทาสเช่นกัน

นักดนตรีแนวบลูส์มีแต่คนผิวสีเท่านั้นหรือ?

มีนักดนตรีบลูส์ที่เป็นคนผิวขาวอยู่ไม่น้อยบนโลกใบนี้ แต่ทว่าไม่ได้มีชื่อเสียง หรือประสบความสำเร็จเท่าไรนัก มีอยู่บ้างที่มีชื่อเสียง เช่น จอห์น เมเยอร์, เอริค แคลปตัน เป็นต้น ถือว่ายังน้อยมากถ้าเทียบกับอัตราส่วนนักดนตรีบลูส์ผิวสีที่ประสบความสำเร็จ ชัค เบอร์รี่, บีบี คิงส์, โรเบิร์ต จอห์นสัน, จิมิ เฮนดริกซ์ นี่คือส่วนหนึ่งนักดนตรีบลูส์ผิวสีที่ประสบความสำเร็จ ไม่ใช่แค่ได้รับความนิยม แต่ทุกคนที่กล่าวมาล้วนเป็นถึงระดับตำนาน ที่แม้ว่าส่วนใหญ่จะเสียชีวิตไปแล้ว แต่บทเพลงของพวกเขาถือว่าเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงวงการดนตรี นับได้ว่าเป็นมรดกของโลกเลยทีเดียว

หากพูดถึงดนตรีที่ต้องใช้อารมณ์ร่วมในการเล่นมากที่สุดแล้วล่ะก็ บลูส์ได้ชัยชนะอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน ด้วยจิตใจที่ทนทุกข์แฝงอยู่ในโน้ตทุกตัว และยังคงอยู่มาตลอด ทาสทั้งหลายต่างล้มหายตายจากไปบ้าง โดนทารุณบ้าง แต่พวกเขาไม่เคยหยุดที่จะสร้างสิ่งมหัศจรรย์หลังเลิกงานเลยสักวัน มาถึงตรงนี้หวังว่าทุกคนจะซึมซับถึงจิตวิญญาณของดนตรีแนวนี้ไปไม่มากก็น้อย