คาราโอเกะฮาเฮ และความเป็นเอเชียกับการผ่อนคลายผ่านเสียงเพลง

ในเมืองไทย การร้องคาราโอเกะเป็นที่นิยมมานานหลายปี จะเห็นได้ว่าตามห้างสรรพสินค้าจะมีตู้คาราโอเกะหยอดเหรียญ หรือบางแห่งก็มีร้านที่ให้บริการคาราโอเกะแบบรายชั่วโมง แม้แต่โปรแกรมร้องคาราโอเกะ ก็ยังมีให้โหลดไปใช้ร้องหัดเพลงที่บ้านได้ หลายคนอาจสงสัยว่าวัฒนธรรมคาราโอเกะนี้มีที่มาจากไหน และมีแต่วัยรุ่นไทยหรือเปล่าที่ชอบร้องคาราโอเกะ ประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย อเมริกา หรือยุโรป เค้าอินกับคาราโอเกะเหมือนบ้านเราหรือไม่ บทความนี้จะพาไปสำรวจความนิยมคาราโอเกะในภูมิภาคเอเชีย และทั่วโลก

ที่มาของการร้องคาราโอเกะ

ไม่ต้องบอกก็คงพอเดากันได้จากภาษาว่า คาราโอเกะ น่าจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นการผสมของคำว่า “คาระ” ที่แปลว่า ว่างเปล่า กับ “โอเกะ” ที่ย่อมาจาก โอเกะซุโตระ ที่แปลว่า วงออร์เคสตร้า อุตสาหกรรมคาราโอเกะในญี่ปุ่น เริ่มต้นตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 จากนั้นจึงแพร่หลายไปยังประเทศอื่นในเอเชีย และทั่วโลก เหตุที่คาราโอเกะเป็นที่นิยม นอกจากความชื่นชอบในเสียงดนตรีแล้ว การได้ใช้เวลาเพื่อสนุกเฮฮากับเพื่อนฝูงอย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องอายว่าจะร้องเพลงเพราะหรือไม่เพราะ และเป็นการที่จะได้ร้องรำทำเพลงไปด้วยกันโดยไม่ต้องเสียค่าบัตรไปดูคอนเสิร์ตแพง ๆ แถมยังมีความเป็นส่วนตัวอีกด้วย

คนเอเชีย กับคาราโอเกะ

ด้วยความที่วัฒนธรรมคล้ายกัน คาราโอเกะจึงเป็นที่นิยมทั่วเอเชียได้ไม่ยาก ในเมืองไทยเอง ยุคที่คาราโอเกะเข้ามาใหม่ ๆ ก็จะเห็นร้านที่ให้บริการคาราโอเกะผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด โปรแกรมร้องคาราโอเกะที่บ้านกลายเป็นที่เสาะแสวงหา จนถึงปัจจุบันแม้จะไม่ได้มีกระแสมาก แต่ความนิยมในคาราโอเกะก็ยังคงอยู่ ส่วนชาติอื่น ๆ ในเอเชีย ไม่ว่าจะเป็นประเทศเพื่อนบ้านเราอย่างลาว มาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ หรือเวียดนาม และที่ไกลออกไปหน่อย อย่างเกาหลี หรือจีน ก็ล้วนมีความนิยมในการร้องคาราโอเกะเช่นกัน นั่นเป็นเพราะว่าวัฒนธรรมในเรื่องของการแฮงค์เอาท์กับเพื่อนฝูงนั้นคล้ายกัน นั่นคือเน้นความเฮฮา บ้าบอ ไม่เน้นสาระ จะช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้เป็นอย่างดี

ชาวตะวันตก กับคาราโอเกะ

ในประเทศแถบยุโรป และอเมริกา แม้ว่าคาราโอเกะจะถูกเผยแพร่ไปถึง แต่ความนิยมก็ไม่ได้ล้นหลามเหมือนกับประเทศในเอเชีย จากประสบการณ์ตรงของหลายคน จะพบว่าร้านที่ให้บริการคาราโอเกะนั้นแทบจะไม่มีเลย นั่นเป็นเพราะว่าวัฒนธรรมการแฮงค์เอาท์กับเพื่อนฝูงของชาวตะวันตกนั้นแตกต่างออกไป หากไปผับ ก็เน้นดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กับแดนซ์กระจายไปเลย หรือหากเป็นงานปาร์ตี้ที่จัดกันเองก็จะเน้นกินดื่ม พูดคุย เปิดเพลงวนไป ซึ่งการได้พูดคุยกันนั่นแหละ ที่จะถือว่าเป็นการสร้างความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ส่วนใครอยากร้องเพลงก็ไปหาห้องซ้อมดนตรี หรือซ้อมร้องเพลงเองแบบจริงจังไปเลยดีกว่า

หากใครอยากลองเผยแพร่วัฒนธรรมเอเชียอย่างเรา หากมีเพื่อนชาวยุโรป หรืออเมริกา ลองชวนมาคาราโอเกะด้วยกันซักครั้ง อาจจะติดใจก็เป็นได้