เสียงเพลงแว่วมา ความเครียดเลยหายไป

 

สังคมใหญ่ ไร้เสียงเพลง

ตึกสูงเฉียดฟ้า มองไกลสุดสายตากลับทำให้รู้สึกตัวเล็กลงเรื่อย ๆ ยิ่งเมืองใหญ่ คนเยอะ ปัญหาที่ได้พบเจอในแต่ละวันก็หลากหลายไม่เคยซ้ำ ทำให้ปัจจุบันสถิติคนเป็นโรคเครียดเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งในเรื่องของหน้าที่การงานที่มีผลต่อความคิดตลอดจนรูปแบบการดำเนินชีวิตประจำวัน พอเริ่มกดดัน ยิ่งต้องดิ้นรนหาทางออก ทุกวันนี้แค่เดินสวนกัน ทำไมจึงสัมผัสไม่ได้ถึง “รอยยิ้ม” ที่เคยมี เพราะทุกคนต่างเร่งรีบในความรับผิดชอบต่อหน้าที่  จนบางครั้งทำให้หลงลืมคนรอบข้าง เพราะคนส่วนใหญ่มีความเชื่อที่ว่า “หน้าที่ต้องมาก่อน” ความกดดันจากนอกบ้านกลับส่งผลถึงคนในบ้าน ซึ่งคงไม่ใช่ผลดีในระยะยาวแน่นอน ความเครียดที่ทุกคนเผชิญอยู่ส่วนหนึ่งมาจากภาระหน้าที่ แต่อีกส่วนกลับมาจากสิ่งที่คิดที่สร้างมันขึ้นมา โดยไม่เคยรู้เลยว่ามันทำร้ายจิตใจตัวเอง พอใจเริ่มอ่อนแอ ก็ทำให้รู้สึกป่วยไปโดยปริยาย ทุกสิ่งอย่างเกิดขึ้นจากความคิดและมุมมอง หากเราลองเปลี่ยนความเชื่อใหม่เป็น “ความสุขต้องมาก่อน” หากสิ่งใดทำแล้วทุกข์ หรือฝืนความเป็นตัวเองมากไป เราควรเลี่ยงที่จะทำสิ่งนั้น แต่ถ้าหากสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ลองพยายามทำหรือสู้กับมันดู จริง ๆ แล้วมันอาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เราคิด ส่วนวิธีแก้เครียดที่สามารถนำไปลองปฏิบัติกัน คือลองทิ้งตัวเองให้อยู่ในบทเพลง หรือเสียงดนตรี ถึงแม้อาจจะช่วยได้ไม่ทั้งหมดแค่ภายในสามนาที แต่มันจะช่วยให้เรามองหาทางออกของปัญหาได้ดีขึ้น เพราะพอสมองว่าง สติจะเกิด ทำให้สามารถมองเห็นที่มาที่ไปหรือสาเหตุของปัญหา รับรู้ และเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ได้ดีขึ้น ความเครียดที่มี ก็จะค่อย ๆ บรรเทาลง

เพลงแนวไหนแก้โรคทางใจได้ดี

สำหรับบทเพลงหรือแนวดนตรี ที่ช่วยบรรเทาความเครียดได้นั้น ต้องขึ้นอยู่กับความชอบหรือรสนิยมของแต่ละคน อาจจะลองมองหาเพลงช้าความหมายดี ให้กำลังใจกับคนที่กำลังหมดหวังได้ลุกขึ้นมาพยายามต่อสู้อีกครั้ง เพลงที่เชื่อว่าทุกปัญหามีทางออก หรือลองเลือกเป็นเพลงเร็วสนุก ๆ ที่เราสามารถปลดปล่อยตัวเองไปตามบทเพลงนั้น แต่เพลงที่ควรเลี่ยงคือเพลงที่มีเนื้อหาตอกย้ำความเศร้าเข้าไปอีก หากวันนี้รู้สึกว่าทุกอย่างที่แบกอยู่มันหนักมาก หนักจนไม่รู้ว่าจะหล่นลงมาทับเมื่อไร ลองหยิบเพลงโปรดสักเพลงขึ้นมาฟัง บางทีปัญหาที่คิดว่าใหญ่มาก อาจจะเจอทางออกแค่ไม่กี่วินาทีก็ได้

เลือกเพลงที่ชอบ เลือกนักร้องที่ใช่ ใช้นำทางชีวิตได้

เลือกเพลงเพราะชอบฟัง

เคยไหม บางช่วงชีวิตของเรากลับมีเรื่องราวที่ตรงกับเพลงเพลงหนึ่งแบบไม่น่าเชื่อ เพลงที่มีเวลาในการบอกเล่าเพียงแค่สามนาที  แต่ดันครอบคลุมทุกความรู้สึก พอได้ฟังก็รู้สึกว่ามีใครอีกคนที่กำลังคิดแบบเดียวกับเรา อาจจะเป็นเพลงเก่าที่ไม่ได้ฟังมานาน พอกลับมาฟังก็ชอบแบบไม่รู้ตัว ทำได้แค่ฟังวน ๆ อยู่อย่างนั้น ด้วยความที่บางคำพูดบางความรู้สึกเราพูดหรือแสดงออกไปไม่ได้ เพลงจึงเป็นตัวแทนที่อธิบายสิ่งเหล่านั้นได้ดีกว่า การที่เพลงมีเนื้อหาดีและตรงกับใจของเราก็ถือว่าเป็นสิ่งเยี่ยมมาก ๆ แล้ว การมีทำนองที่สื่อได้ถึงอารมณ์ ณ ตอนนั้น คงทำให้ตกอยู่ในภวังค์ได้ไม่น้อย ส่วนเพลงบางเพลงพอได้ฟังกลับรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก สบายใจ หรือเพลงให้กำลังใจเพียงแค่ไม่กี่นาที กลับทำให้คนที่กำลังหมดหวัง ท้อแท้ หาทางออกจากสิ่งที่กำลังเผชิญไม่ไหว ลุกขึ้นมาสู้ พยายามหาทางออก แล้วในที่สุดเขาก็ทำได้ เพราะจริง ๆ แล้ว การฟังเพลงให้อะไรมากกว่าความสุขแค่ชั่วขณะ แนวเพลงที่เราฟังมีส่วนช่วยบ่มเพาะให้เราตอบโต้กับสิ่งที่เรากำลังพบเจอ การแสดงออก รวมถึงวิธีหาทางออกจากปัญหาที่เผชิญ จึงทำให้เพลงเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของทุกคน

เลือกนักร้องเพราะชอบมอง

คงเป็นเรื่องที่พบเจอกันได้บ่อย หลายคนฟังเพลงเพราะชอบนักร้อง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะบอกว่าไม่ดีหรือบอกว่าสิ่งนั้นผิด เพราะนักร้องก็กลายไปเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนเหมือนกัน การที่มีแบบอย่างในการดำเนินชีวิตเป็นเรื่องที่ดี ไม่ใช่การบังคับให้ชอบแต่เป็นเพราะชอบแล้วจึงทำ ซึ่งต่างกับการทำแต่เต็มไปด้วยความอึดอัด คนที่มีแรงบันดาลใจสามารถตอบคำถามเรื่องความฝันหรือสิ่งที่เขาอยากเป็นได้ดี เพราะมีจุดมุ่งหมายและแนวทางที่ชัดเจน   แต่คนส่วนใหญ่ที่มองมากลับไม่ได้มองในมุมนี้ อาจจะคิดว่าฟังเพลงแค่เพราะนักร้องหน้าตาดีเลยมีฐานแฟนคลับแน่น การชอบนักร้องต้องตามไปในทุกคอนเสิร์ต เสียเวลาเรียนหรืออะไรทำนองนี้ แต่จริง ๆ มันมีอะไรมากกว่านั้น เพราะชอบจึงต้องรู้จักที่จะแบ่งเวลา รู้จักรับผิดชอบในงานของตัวเองก่อน  เมื่อว่างแล้วการหาความสุขใส่ตัวจึงไม่ใช่เรื่องที่ผิด เพียงแค่ต้องรู้ว่าอันไหนคือเยอะเกินไป จะทำอย่างไรให้เกิดความพอดีได้ เท่านั้นเอง

เพราะชาวไทยดำเนินชีวิตบนเสียงเพลง

ร้อง – เล่น แบบไทย

“รีรีข้าวสาร สองทะนานข้าวเปลือก” เพลงที่คนยุคไหนก็ร้องได้ คงเป็นเรื่องแปลกสำหรับประเทศอื่น แต่สำหรับประเทศไทยแล้วทุกการละเล่นและการดำเนินชีวิต “เสียงเพลง” ถือเป็นตัวเล่าเรื่องที่วิเศษที่สุด คงเป็นเพราะลักษณะนิสัยร่าเริง อารมณ์ดี เจ้าบทเจ้ากลอน มาตั้งแต่อดีต จึงมีบทเพลงที่ถ่ายทอดกันมาถึงปัจจุบัน บางเพลงมีอายุเป็นร้อย ๆ ปี เรียกว่าอยู่มาหลายแผ่นดินเลยทีเดียว ถึงแม้จะมีเนื้อที่ผิดเพี้ยนไปบ้าง แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยม ว่ากันด้วยเรื่องการละเล่นแบบไทยที่ต้องมีบทเพลงหรือจังหวะประกอบอยู่เสมอ ยกตัวอย่างเช่น มอญซ่อนผ้า งูกินหาง และโพงพาง  โดยแต่ละการละเล่นก็มีเอกลักษณ์ หรือวิธีการเล่นที่แตกต่างกันออกไป ในยุคที่ยังไม่ได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย ความบันเทิงที่จึงสามารถหารับชมได้คงได้มาจากการแสดงประจำภาค เช่น ลิเก เป็นการแสดงของภาคกลาง โดยได้รับอิทธิพลมาจากมาลายู เป็นการแสดงสดโดยการขับบทกลอนในการเล่าเรื่อง ปัจจุบันยังคงมีให้เห็นอยู่และสามารถหารับชมได้ตามงานวัด อย่างภาคอีสานก็มีการแสดงหมอลำ เป็นการร้องเพลงหรือต่อกลอนกันในภาษาอีสานเอง ส่วนภาคเหนือก็จะมีการแสดงตีกลองสะบัดชัยที่ถือเป็นการแสดงที่โดดเด่นมาก ส่วนภาคใต้คงไม่มีใครไม่รู้จักการแสดงโนรา เป็นการแสดงที่ได้รับอิทธิพลมาจากประเทศเพื่อนบ้านทางใต้ของไทย เป็นการแสดงท่าร่ายรำที่แตกต่างออกไปจากภาคอื่น ๆ มีการดัดตัว และขับร้องเพลงกลอนแบบภาษาใต้ เป็นต้น ส่วนเพลงหรือการแสดงที่แสดงออกถึงการดำเนินชีวิตชาวไทย คงหนีไม่พ้นเพลง “รำวงเกี่ยวข้าว” เพราะหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการลงแขกเกี่ยวข้าว สิ่งที่จะสร้างความสนุกและบันเทิงแก่กันได้ คือการรำวง ซึ่งก็มีบทเพลงประกอบการรำ เพื่อเพิ่มสีสันให้รู้สึกผ่อนคลายจากความเหนื่อยล้า

ส่งต่อเพลงเก่าให้เยาวชนรุ่นใหม่

อาจจะด้วยความที่ปัจจุบันโลกก้าวมาสู่ยุคโลกาภิวัตน์ ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะเป็นเรื่องง่าย ทั้งความสะดวกสบายที่เพิ่มขึ้น ความรวดเร็วในการสื่อสาร อาจมีบางบทเพลงที่ควรค่า แต่ได้ถูกเวลากลืนกิน จนเดินทางมาไม่ถึงทุกวันนี้ เด็กรุ่นหลังจึงไม่เคยได้ยินทำนอง หรือจังหวะเหล่านั้น แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะสิ่งที่เรามีในทุกวันนี้ก็มีค่ามากพอถ้าเทียบกับเวลาที่ผ่านพ้นไป ทุกบทเพลงมีเรื่องราวบอกเล่าถึงความเป็นไป มีเสน่ห์ในตัว ทุกวันนี้ยังมีมหาวิทยาลัยนาฏศิลป์ หรือการสอนนอกโรงเรียน ซึ่งได้รับความนิยมจากเด็กรุ่นหลังอยู่ไม่น้อย เราอาจโดนปลูกฝังจากครอบครัวในเรื่องของการ “อนุรักษ์” อยู่บ่อยครั้ง เช่น การพาไปชม ร้อง หรือคำบอกเล่า เราซึมซับสิ่งเหล่านี้ไปโดยที่เราไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ เท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ศิลปะเหล่านี้ยังคงอยู่ในลูกหลานรุ่นต่อ ๆ ไปแล้ว

บอกเล่าเรื่องราวทุกยุคทุกสมัยผ่านเพลงลูกทุ่ง

เพลงลูกทุ่งสะท้อนความเป็นไทย

เพลงลูกทุ่งอยู่คู่กับสังคมไทยมาช้านาน บทเพลงลูกทุ่งสะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรม วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนในแต่ละยุคสมัย และยังมีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับโลกได้อย่างกลมกลืน แต่ก็ยังคงเอกลักษณ์ของความเป็นลูกทุ่งไว้อย่างเต็มเปี่ยม

ยุคหนุ่มสาวบ้านนา

เพลงลูกทุ่งในยุคแรก ๆ ตัวละครในเพลงส่วนใหญ่จะเป็นชาวชนบท หนุ่มสาวบ้านนา มีฐานะยากจน เช่น เพลงกลิ่นโคลนสาบควาย ของชาญ เย็นแข ที่ร้องขึ้นต้นว่า “อย่าดูหมิ่นชาวนาเหมือนดั่งตาสี เอาผืนนาเป็นที่พำนักพักพิงร่างกาย ชีวิตเอยไม่เคยสบาย ฝ่าเปลวแดดแผดร้อนแทบตาย ไล่ควายไถนาป่าดอน” เพลงนี้ดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง จนมีเรื่องเล่าว่า รัฐบาลยุคนั้นห้ามไม่ให้มีการเผยแพร่เพลงนี้ตามวิทยุกระจายเสียง โดยมีข้อสันนิษฐานว่า เพลงนี้เป็นเพลงที่กองทัพปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทย ใช้เป็นเพลงนำในรายการวิทยุกระจายเสียงของฝ่ายคอมมิวนิสต์มานาน ด้วยเป็นเพลงที่มีเนื้อหากินใจ ยกย่องชาวนา และแอบตำหนิผู้ที่มีฐานะทางสังคมดีกว่า ซึ่งตอกย้ำความเหลื่อมล้ำทางสังคม จึงเข้าทางฝ่ายคอมมิวนิสต์ ที่ชูสโลแกนการสร้างสังคมอุดมคติ ที่ทุกคนต้องมีความเท่าเทียมกันพอดิบพอดี แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เพราะแผ่นเสียงเพลงนี้กลับขายดิบขายดี ทุบสถิติขายหมดเกลี้ยง 6,000 แผ่น ในเวลาเพียง 15 วัน

ยุคหนุ่มสาวโรงงาน

ในยุคต่อมา หนุ่มสาวจากชนบทเริ่มเข้ามาทำงานในเมืองกรุงมากขึ้น เราจะเห็นเพลงที่มีเนื้อหาของการเข้ามาทำงานใช้แรงงาน บ้างก็เป็นหนุ่มสาวโรงงาน และการดิ้นรนปากกัดตีนถีบ เช่น เพลงฉันทนาที่รัก ของรักชาติ ศิริชัย ที่มีเนื้อเพลงว่า “ปิดไฟใส่กลอน จะเข้ามุ้งนอน คิดถึงใบหน้า นั่งเขียนจดหมาย แล้วรีบทิ้งไปโรงงานทอผ้า ถึงคนชื่อฉันทนา ที่เคยสบตากันเป็นประจำ” เพลงนี้ดังติดหูจนคำว่า “ฉันทนา” กลายเป็นคำเรียกสาวโรงงานท้อผ้ากันไปเลย

ไม่เคยตกเทรนด์

นอกจากได้เห็นการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของผู้คนตามยุคสมัยแล้ว เพลงลูกทุ่งยังทำให้เราเห็นถึงการเข้ามาแทนที่และหายไป โดยเฉพาะเทคโนโลยีการสื่อสาร จากเดิมที่สื่อสารกันทางจดหมาย เช่น เพลงจดหมายจากแนวหน้า ของยอดรัก สลักใจ หรือจดหมายผิดซอง ของมนต์สิทธิ์ คำสร้อย ก็เปลี่ยนมาสื่อสารผ่านโทรศัพท์ เช่น เพลงโชว์เบอร์ไม่โชว์ใจ ของดวงจันทร์ สุวรรณี หรือเพลงสุดฮิตทั่วบ้านทั่วเมืองอย่าง ขอใจแลกเบอร์โทร ของหญิงลี ศรีจุมพล ทุกวันนี้ลูกทุ่งยังก้าวไกลไปทั้งในเฟซบุ๊กและไลน์ เช่น เพลงกดไลค์ให้แนเด้อ ของต่าย อรทัย และเพลงเขาขอไลน์ อ้ายขอลา ของมนต์แคน แก่นคูณ เป็นต้น เพลงลูกทุ่งจึงไม่เคยตกเทรนด์และเป็นอีกหนึ่งบันทึกสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์จริง ๆ

นักร้อง นักดนตรี หนึ่งในแรงงานส่งออกของฟิลิปปินส์

มันอยู่ในสายเลือด

เป็นที่รับรู้กันมานานว่าคนฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่เป็นนักร้องนักดนตรีในสายเลือด เราจึงได้เห็นชาวฟิลิปปินส์ผงาดขึ้นไปเป็นนักร้องระดับโลกหลายต่อหลายคน อาทิ บรูโน่ มาร์ส และชารีส เพ็มเพ็งโค เป็นต้น อย่างในประเทศไทยเองก็ยังมีนักร้องคุณภาพเชื้อสายฟิลิปปินส์ อย่างมาลีวัลย์ เจมีน่า คริสติน่า อากีเลร่า และบิลลี่ โอแกน ที่เคยโด่งดังมาก ๆ เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว

 รักการร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ

ในฟิลิปปินส์ การแสดงออกเรื่องการร้องเพลงเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไป ไม่ว่าจะร้องอยู่ที่ไหน ในโบสถ์ ในโรงเรียน หรือในซุปเปอร์มาร์เก็ต ถ้าใครอยากโชว์พลังเสียงก็เปล่งออกมาได้เลย ก่อนหน้านี้จึงมีคลิปวิดีโอออกมามายมากถึงความชื่นชอบในการร้องเพลงของคนฟิลิปปินส์ แม้กระทั่งเด็กที่ยืนอยู่ข้างทาง ก็สามารถไปจับไมค์ขอร้องคาราโอเกะกับทางร้านค้าที่กำลังโชว์เครื่องเสียงได้ ไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวมาก็สามารถโชว์พลังเสียงได้อย่างกับนักร้องประกวด

แรงงานนักร้อง – นักดนตรี

และเมื่อหันไปทางไหนก็มีแต่นักร้องคุณภาพ การแข่งขันภายในประเทศจึงสูง ปัจจุบันจึงมีนักร้องฟิลิปปินส์เดินทางไปขายเสียงในต่างประเทศเป็นจำนวนมาก ด้วยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดีจึงเป็นแต้มต่อในการไปทำงานยังประเทศอื่น ๆ อย่างที่เราเห็นโรงแรมมีระดับในไทยก็มักจะจ้างนักร้องและนักดนตรีชาวฟิลิปปินส์มาขับกล่อมตามล็อบบี้หรือในห้องอาหารอยู่เป็นประจำ นักร้องฟิลิปปินส์จึงกลายเป็นหนึ่งในแรงงานส่งออกที่ส่งเงินกลับเข้าประเทศเป็นเม็ดเงินจำนวนไม่น้อย เพื่อให้ครอบครัวและญาติพี่น้องได้นำไปจับจ่ายใช้สอย เช่นเดียวกับแรงงานด้านอื่น ๆ เช่น ครูสอนภาษา พยาบาล วิศวกร ช่างกล และแม่บ้าน เป็นต้น จนทำให้ประเทศมีเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง รัฐบาลของฟิลิปปินส์จึงมีนโยบายส่งเสริมและผลักดันให้ชาวฟิลิปปินส์ออกไปทำงานต่างประเทศอย่างเป็นระบบมาเป็นระยะเวลาอันยาวนานมากกว่า 40 ปี โดยเฉพาะในสมัยของประธานาธิบดีเบนิกโน อาคิโน ยังระบุถึงการให้การสนับสนุนและดูแลแรงงานชาวฟิลิปปินส์ที่นำรายได้กลับสู่ประเทศเหล่านี้เป็นอย่างดีอีกด้วย

สร้างงาน สร้างเงิน และสร้างสุข

อันที่จริงคนฟิลิปปินส์ก็มีค่านิยมต่ออาชีพเต้นกินรำกินหรือการเป็นนักร้อง นักดนตรีคล้าย ๆ คนไทย คือเห็นว่าอาชีพนี้ไม่ค่อยมีเกียรติสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะนักร้องกลางคืนตามผับตามบาร์ แต่วันนี้คนอาชีพนี้ที่ออกมาหากินในต่างแดนกลับส่งรายได้กลับเข้าประเทศเป็นจำนวนมาก ครอบครัวอยู่ดีกินดีขึ้นก็จากเงินเต้นกินรำกิน อาชีพนักร้อง นักดนตรีจึงมีค่าในตัวมันเอง และสามารถสร้างความสุขให้กับคนฟังมาได้ทุกยุคทุกสมัย

“เติ้งลี่จวิน” นักร้องที่ทำให้จีนแผ่นดินใหญ่สะเทือน

ราชินีเพลงจีน ที่คนรักมาที่สุดในโลก

แม้จะอำลาโลกไปกว่า 22 ปีแล้ว แต่ “เติ้งลี่จวิน” ราชินีเพลงจีน ผู้ได้ชื่อว่ามีคนรักมากที่สุดในโลก เหมือนยังไม่ได้จากไปไหน บทเพลงของเธอยังคงดังก้องกังวาลในทุก ๆ ย่านที่มีคนจีนอาศัยอยู่ เพลงดังของเธอกว่า 1,000 เพลงยังคงเป็นอมตะ อย่างเพลงเถียนมีมี่  เสี่ยวเฉิงกู้ซื่อ ไจ้เจี้ยนหว่อเต้ออ้ายเหริน และเย่วเลี่ยงไต้เปี่ยวหว่อเตอซิน หรือที่ทั่วโลกรู้จักกันในชื่อ The Moon Represents My Heart ก็ยังเป็นบทเพลงที่ยังอยู่ในใจคนมากมาย และถูกนำมา Cover โดยนักร้องหลายชาติหลายภาษาอยู่บ่อยครั้ง

เส้นทางสู่ความโด่งดัง

เติ้งลี่จวิน หรือ เทเรซา เติ้ง เป็นชาวไต้หวันโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2496 เข้าสู่วงการจากการชนะการประกวดร้องเพลงตั้งแต่อายุ 12 ขวบ และเริ่มเอาดีกับงานด้านนี้อย่างจริงจัง จากนั้นชื่อเสียงของเธอก็ดังไม่หยุดฉุดไม่อยู่ ได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงญี่ปุ่น และได้ออกแผ่นเสียงเป็นภาษาญี่ปุ่น จนทำให้ได้รับรางวัลนักร้องดาวรุ่งยอดเยี่ยม จากนั้นเธอก็โด่งดังไปทั่วฟากฝั่งเอเชียและกระจายสู่ทวีปต่าง ๆ ทั่วโลก ด้วยเสียงร้องอันไพเราะบวกกับความสามารถในการร้องเพลงได้ถึง 6 ภาษา คือ จีนกลาง จีนกวางตุ้ง จีนฮกเกี้ยน ญี่ปุ่น อังกฤษ และอินโดนีเซีย จึงทำให้เธอเข้าไปอยู่ในใจของผู้คน โดยเฉพาะคนจีนที่แทรกซึมอยู่ทั่วโลกได้อย่างง่ายดาย แม้กระทั่งคนจีนในเมืองไทยก็ล้วนเป็นแฟนเพลงของเธอทั้งสิ้น

เหล่าเติ้ง VS เสี่ยวเติ้ง

อิทธิพลของบทเพลงเติ้งลี่จวิน ยังทำให้จีนแผ่นดินใหญ่ต้องสะเทือน ด้วยในยุคที่เธอโด่งดัง จีนกำลังอยู่ภายใต้การปฏิวัติวัฒนธรรม เมื่อบทเพลงของเธอเป็นที่ฮอตฮิตในหมู่ชาวจีน ด้วยมีเนื้อหาพูดถึงความรัก ความฝัน มิตรภาพ ความจริงใจ ไปขัดกับอุดมการณ์ทางการเมืองของผู้นำยุคนั้น ทางการจีนจึงสั่งห้ามฟัง แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เพราะมีการซื้อหาเพลงของเธอกันในตลาดมืดและถูกนำไปเปิดตามสถานที่ต่าง ๆ ชาวจีนแผ่นดินใหญ่จึงหลงรักเติ้งลี่จวินมาก ด้วยบทเพลงของเธอทำให้หัวใจที่ห่อเหี่ยวจากระบอบการปกครองกลับมาสดชื่นมีชีวิตชีวา และให้ฉายาเธอว่า “เสี่ยวเติ้ง” หรือ เติ้งน้อย  เพื่อล้อกับ “เหล่าเติ้ง” หรือ “เติ้งเสี่ยวผิว” ผู้นำสูงสุดของจีนในยุคนั้น จนมีคำกล่าวว่า “กลางวันฟังเหล่าเติ้ง กลางคืนฟังเสี่ยวเติ้ง” นั่นเอง

ที่ใดมีคนจีน ที่นั่นมีเติ้งลี่จวิน

เติ้งลี่จวินได้ปิดฉากชีวิตลงเมื่ออายุเพียง 42 ปี ในปี 2538 ด้วยโรคหอบหืด ในระหว่างการเดินทางท่องเที่ยวที่เมืองไทย การจากไปของเธอทำให้แฟนเพลงที่มีอยู่ทั่วทุกมุมโลกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก แต่เวลา 22 ปีที่ผ่านมาก็พิสูจน์ได้ว่า เธอไม่เคยจากไปไหนเลย และที่ใดมีคนจีนที่นั่นมีเสียงเพลงเติ้งลี่จวินอยู่เสมอ

ดนตรี ช่วยเด็กสมาธิสั้น ลดความก้าวร้าว

ดนตรีเป็นมากกว่าที่คิด

เวลาเราได้ฟังดนตรี นอกจากจะเกิดความสุนทรีย์ ความรื่นรมย์ และรู้สึกผ่อนคลายแล้ว รู้หรือไม่ว่าการทำกิจกรรมเกี่ยวกับดนตรี ไม่ว่าเป็นเป็นการฟังหรือเล่นดนตรี จะช่วยปลดปล่อยความเครียดที่ฝังอยู่ตามกล้ามเนื้อและเซลล์ประสาท ทุกวันนี้ดนตรีบำบัดได้เข้ามาช่วยคนที่มีปัญหาทางกายหรือทางใจ ทั้งในเด็ก วัยรุ่น และผู้ใหญ่ที่ป่วยหรือมีอาการต่าง ๆ เช่น โรคซึมเศร้า  อัลไซเมอร์ ความบกพร่องทางพัฒนาการ และความพิการทางร่างกาย เป็นต้น

ดนตรีช่วยเด็กสมาธิสั้นอย่างไร

โรคนี้จะมีอยู่ 3 ปัญหาหลักในเด็กที่สมาธิสั้น ปัญหาแรกคือ ซนมาก แบบอยู่นิ่งไม่ได้ วิ่งเล่นได้ทั้งวันไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ปัญหาที่สองคือ สมาธิสั้น เช่น เหม่อ เรียกแล้วไม่หัน สั่งแล้วไม่ทำ ฟังคำสั่งไม่ครบ  และปัญหาที่สามคือ หุนหันพลันแล่น คือ ไม่รู้จักรอคอย ตอบโต้ทันที หรือชอบพูดสวน การให้เด็กเหล่านี้ได้คลุกคลีกับดนตรีหรือเล่นดนตรีจะทำให้เด็กมีใจจดจ่ออยู่กับเสียงดนตรีที่ตนเองสร้างขึ้น โดยในช่วงแรกอาจให้เด็กลองฝึกเล่นเพลงสั้น ๆ เพียงแค่ 1 – 2 นาทีไปก่อน และเมื่อเด็กทำได้ก็ค่อย ๆ ให้ฝึกเล่นเพลงที่ยาวขึ้นหรือซับซ้อนขึ้น เด็กก็จะเกิดความภูมิใจ เมื่อฝึกเป็นประจำเด็กจะมีอารมณ์ดีขึ้น มีความสามารถในการควบคุมอารมณ์ได้มากขึ้น ซึ่งจะทำให้เด็กมีความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์สูงขึ้นและเข้าสังคมได้ดีขึ้น

เด็กก้าวร้าวและซึมเศร้าก็ช่วยได้

แต่สำหรับพ่อแม่ที่เห็นวี่แววเล็ก ๆ ว่าลูกเริ่มเป็นเด็กไม่ค่อยมีสมาธิ แต่ยังไม่ถึงขนาดโรคสมาธิสั้น ควรให้ลูกฟังดนตรีที่มีเสียงมั่นคง จังหวะช้า ๆ เบา ๆ ท่วงทำนองสม่ำเสมอ และมีโทนเสียงกลางเสียงสูง สำหรับเด็กที่เริ่มก้าวร้าว ให้ฟังดนตรีที่มีโทนเสียงต่ำ หรือลองฝึกเล่นดนตรี เช่น ตีกลอง หรือเคาะจังหวะก็จะช่วยได้มาก ส่วนเด็กที่เริ่มมีอาการซึมเศร้า ให้ฟังเพลงที่มีจังหวะค่อนข้างกระตุ้น เพื่อให้รู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาบ้าง นอกจากนี้ ยังมีวิธีสร้างสมาธิง่าย ๆ ให้กับลูกคือ เปิดเพลงเบา ๆ ให้ฟังในห้องนอนหรือในที่ที่ไม่มีเสียงรบกวนเป็นประจำก็จะช่วยทำให้ลูกมีสมาธิมากขึ้นได้

ยาและอาหารเสริมในแบบดนตรี

โดยธรรมชาติเด็กทุกคนจะรักเสียงดนตรีอยู่แล้ว ดนตรีจึงสามารถเข้ากับเด็กได้ดีโดยไม่ต้องฝืน เพราะดนตรีคือสิ่งสวยงาม ช่วยจรรโลงใจ เป็นเพื่อนยามเหงา และในบางครั้งยังใช้เป็นยาหรืออาหารเสริมเพื่อรักษาสุขภาพกายสุขภาพใจของเราได้อีกด้วย

เพลงกับนักร้อง คุณจะเลือกมองหรือฟัง

คำถามนี้ก็คิดมาจากวงการประกวดร้องเพลงในบ้านเรานี่แหละค่ะ เท่าที่สัมผัสมาได้ดูได้เห็นเกี่ยวกับการประกวดสรรหานักร้อง ทำไมนะทำไมหน้าตานักร้องบ้านเรา สวยๆ หล่อๆ ทั้งนั้นก็ไม่รู้สินะ แต่ว่าก็ไม่ใช่จะดีแต่หน้าตานะ Continue reading “เพลงกับนักร้อง คุณจะเลือกมองหรือฟัง”

แต่งเพลงให้ดี ต้องมีวลีเด็ด

เป็นกุศโลบายของผู้แต่งเพลงขึ้นมาซักเพลงหนึ่งว่ามีความต้องการจะสื่อความหมายของเพลงให้เป็นอย่างไร เพลงที่มีแต่นั้นท่วงทำนองเหมือนคำถามปลายเปิดที่เว้นช่องว่างไว้ให้ผู้ฟังได้ตอบคำถามตามแต่ใจตัวเองจะจินตนาการเทียบกับงานศิลปะก็เป็นแนวนามธรรม( Abstract ) แต่เพลงที่มีเนื้อร้องและท่วงทำนองประกอบกันนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอสิ่งที่ผู้แต่งต้องการเล่าเรื่อง โดยเน้นเรื่องราวบางเรื่องเป็นพิเศษมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อให้เพลงที่มีเนื้อร้องนั้นสื่อเข้าถึงจิตใจ อารมณ์ความรู้สึกของผู้ฟังได้ในเวลาอันรวดเร็ว Continue reading “แต่งเพลงให้ดี ต้องมีวลีเด็ด”

เพลงสิ่งนี้สามารถกำหนดนิสัยของคนได้เลือกให้เหมาะฟังให้เป็นเห็นความเป็นคน

คนเราเกิดมาย่อมมีการฟังเพลงที่แตกต่างกัน ตามองค์ประกอบด้านสิ่งแวดล้อม เสียงเพลงสามารถทำให้นิสัยของคนเราเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อคนเราโตขึ้นนิสัยก็จะถูกซ่อนเก็บไว้โดยที่คนทั่วไปไม่สามารถรู้ได้ถ้าไม่ได้พูดคุยหรือสนทนาอย่างใกล้ชิด แม้กระทั่งบางคนพูดคุยกันก็ยังไม่รู้ใจ

 

Continue reading “เพลงสิ่งนี้สามารถกำหนดนิสัยของคนได้เลือกให้เหมาะฟังให้เป็นเห็นความเป็นคน”